2006

Sebastian Vettel podczas treningów przed GP Brazylii

Na początku debiutanckiego sezonu skład zespołu tworzyli: Nick Heidfeld, który wcześniej jeździł dla Williamsa i Jacques Villeneuve, którego kontrakt został podpisany jeszcze przez Petera Saubera. Rolę kierowcy testowego BMW powierzyło Robertowi Kubicy.

Polak po raz pierwszy wystartował w Grand Prix 6 sierpnia 2006 na torze Hungaroring na Węgrzech zastępując Jacques'a Villeneuve'a. Wyścig ukończył na 7. pozycji zdobywając 2 punkty, jednak podczas kontroli po wyścigu okazało się, że jego bolid był o 2 kg lżejszy niż regulaminowe 605 kg i Kubica został zdyskwalifikowany.

7 sierpnia 2006 stajnia w porozumieniu z Villeneuve'em rozwiązała z nim kontrakt ze skutkiem natychmiastowym. W tym samym dniu poinformowano, że Robert Kubica zostanie drugim kierowcą na 5 pozostałych wyścigów sezonu 2006. Obowiązki piątkowego testera, które dotychczas pełnił Kubica zgodnie z przewidywaniami przejął 19-letni Sebastian Vettel.

2007

Robert Kubica w F1.07 podczas GP Wielkiej Brytanii

Przed sezonem 2007 zespół nie zmienił swoich głównych kierowców – Heidfeld pozostawał związany kontraktem, a Kubica przedłużył go na okres jednego sezonu. Jedyną zmianą było zatrudnienie drugiego, obok Sebastiana Vettela, kierowcy testowego – Timo Glocka. Jedną z nielicznych zmian wprowadzonych w przerwie pomiędzy sezonami była wymuszona zmiana dostawcy opon na Bridgestone. Podczas wyścigu o Grand Prix Stanów Zjednoczonych na torze Indianapolis Roberta Kubicę zastąpił Sebastian Vettel. Kubica nie otrzymał zezwolenia na start od lekarzy Formuły 1 po swoim groźnie wyglądającym wypadku podczas Grand Prix Kanady na torze w Montrealu. Był to debiut młodego Niemca w roli kierowcy wyścigowego. Skończył wyścig na 8. pozycji, zdobywając tym samym swój pierwszy punkt w karierze w F1.

Prezentację zespołu i nowego samochodu przeprowadzono 16 stycznia 2007 roku w Walencji. Jeszcze tego samego dnia przeprowadzono testy bolidu F1.07. W dniu 31 lipca 2007 kierowca testowy Sebastian Vettel przeszedł do teamu Toro Rosso zastępując Amerykanina Scotta Speeda.

2008

Nick Heidfeld prowadzący F1.08, podczas GP Francji

Prezentacja nowego bolidu – F1.08, odbyła się 14 stycznia 2008 roku w Monachium. Dzień później odbył się pierwszy test na torze w Walencji.

2 lutego 2008 zespół potwierdził iż kierowcami testowymi w sezonie 2008 będą Christian Klien oraz Marko Asmer. Dodatkowo Klien został mianowany kierowcą rezerwowym zespołu. W trzecim wyścigu w sezonie (Grand Prix Bahrajnu) Robert Kubica wraz z zespołem wywalczył pierwsze w historii pole position.

Podczas Grand Prix Kanady 8 czerwca Robert Kubica zdobył po raz pierwszy dla zespołu pierwsze miejsce w wyścigu. Nick Heidfeld zakończył wyścig na drugiej pozycji, przez co po raz pierwszy na podium triumfował duet kierowców BMW Sauber. Dzięki temu sukcesowi zespół BMW Sauber po raz pierwszy w swojej historii prowadził w klasyfikacji konstruktorów, a Robert Kubica w klasyfikacji kierowców. Mając realne szanse na zwycięską walkę o tytuł mistrzowski w obu klasyfikacjach, kierownictwo zespołu podjęło decyzję o zaprzestaniu rozwoju tegorocznego bolidu na rzecz przyszłorocznego samochodu. BMW Sauber straciło tym samym szansę na nawiązanie równorzędnej walki z Ferrari i McLarenem w drugiej połowie sezonu 2008.

2009

Christian Klien w F1.09, podczas lutowych testów w Bahrajnie

Nowy bolid – F1.09, został zaprezentowany 20 stycznia 2009 roku. Pierwszy oficjalny test odbył się tego samego dnia na torze Circuit Ricardo Tormo w Walencji.

W dniu 29 lipca 2009 zarząd BMW AG ogłosił decyzję o rezygnacji ze startów w Formule 1 po zakończeniu sezonu 2009. Krótko po tej decyzji pojawiły się informacje, że Peter Sauber, mający 20% udziałów w zespole, może wspólnie z koncernem Petronas przejąć zespół.

15 września 2009 roku na swojej oficjalnej stronie BMW poinformowało o odsprzedaniu posiadanych przez siebie 80% akcji Qadbak Investments. Do transakcji ostatecznie nie doszło, a BMW zgodziło się na sprzedaż swych udziałów Peterowi Sauberowi.

Kierowcy BMW Sauber łącznie zdobyli 6 pucharów za trzecie miejsce, 10 pucharów za drugie i 1 za pierwsze. Łącznie zdobyli ich 17.

Źródło: wikipedia.pl